Bir memlekette adalet terazisi şaşarsa, sülalesi rahat olanlar, halkın omzuna basarak yükselir. Sülalesi rahat olan, kriz kelimesini haber bülteninden öğrenir. Ay sonunu nasıl getireceğini düşünmez, çünkü onun için her ay zaten “başarı hikayesi”dir. Sokakta yürürken halkın derdiyle temas etmez; çünkü sokağı sadece konvoyla geçer, dertleri ise danışman filtreli bir Google araması kadar uzaktadır.

Bu ülkede birileri sabah işe gitmek için dolmuş sırasına girerken, ötekiler sabah uyanınca ilk iş hisse senedi portföyünü kontrol eder. Biri çocuğuna ayakkabı alamaz, öteki çocuklarını özel jetle okula yollar. Aradaki uçurum, sadece ekonomik değil, ahlaki de…

Bugün Türkiye’de siyaset artık bir “sülale sigortası” gibi işliyor. Bir makam bulunur, bir koltuk ayarlanır, liyakat aranmaz çünkü soyad yeterlidir. Dün “bizden biri” diye tanıtılanlar, bugün “bizim paramızı” yiyenlere dönüşürken, halk hâlâ sabır taşı olmaya devam ediyor.

Sülalesi rahat olanın vergi borcu silinir, cezası affedilir. Ama vatandaşa gelince: bir gecikme faizi, bir haciz, bir tehdit… Bu çifte standarda ses çıkaranların sesi bastırılır; çünkü memleketin mikrofonları, artık sadece yukarıya dönük çalışıyor.

Sülalesi Rahat Olanlar

Türkiye’nin en büyük sorunu ekonomi, adalet, eğitim değil aslında. Bu sorunların çözülmemesinin ardındaki asıl mesele: rahat sülaleler düzeni. Bu düzen yıkılmadan, ne adalet gelir bu memlekete, ne refah, ne huzur.

Unutmayın: Halk uyanırsa, sülaleler de sıradanlaşır. Çünkü gerçek demokrasi, sadece sandıkta değil, sokakta da eşitliktir.

Haberin tamamı için: Sülalesi Rahat Olanlar

Hamas lideri Haniye’nin ölümü ardından bir günlük yas ilan edildi Türkiye’de.

Yas kararına itiraz edenlere Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan cevap verdi:

“Bazı cibilliyeti bozuk olanlar bizim ona gösterdiğimiz bu ilgiyi hazmedemedi. Biz sizden mi izin alıp bunların kararını verecektik. Biz milletimizden gerekli izni aldık ve adımlarımızı da buna göre atıyoruz.”

Yas kararını kabul eden olur, itiraz eden olur. Herkesin kişisel fikridir.
Ama Cumhurbaşkınımızın, yabancı bir siyasi hakkında kendisiyle aynı duyguyu paylaşmayan halkı için böyle bir sıfat kullanması kabul edilemez.

Bence bunu sağduyulu AKP’li vatandaşlar bile kabul etmez. Edemez.

Buradan gelmeye çalıştığım yer, Kandıra Akçekese.
Büyükşehir Belediyesi Genel Sekreter Yardımcısı Gökmen Mengüç’ün açıklamalarını dinledim.
Çöp tesisi yerine isim olarak Biyokurutma Teknolojili Entegre Tesisi ifadesinin seçildiği tesiste, entegrenin biyokurutma dışında ne tip yöntemleri kullandığına pek değinilmedi.
Tamam, biyokurutma yapabilen bir tesis olduğunu varsaysak bile bunun dışında kalan atıklar için ne tip yöntemler kullanılacak burada?
Cevabı yok.

Tabii ki ben evimin önüne çöp bırakılmasını istemem. Kimse de istemez.

Üstelik evim Kandıra gibi bir yerdeyse.

Eğer yeşilin, doğanın, suyun, doğal hayatın bir nebze bile olsa hala sürdüğü bir yerde yaşıyorsanız, gelişmiş toplumlarda zaten önce yasalar oraya bırakın tesis kurmayı, çöp bırakılmasını engeller.

Önce toplumsal dinamikler, ahlaki normlar, gelişmişlik düzeyi buna izin vermez.

Bugün Kandıra’ya gitmek için yola çıktığınızda bile iklimin, doğanın değiştiğini görür, ruhunuz değişir.

Biraz ilerleyince kafasını kaldırıp güneşe bakan ayçiçeği tarlalarını görürsünüz, az ötede üzeri kendine has çizgili karpuz bostanları, daha gidince fındık, mısır ve niceleri…

Dahası gide gide Karadeniz’in en güzel sahillerine varır, şişme ördek içinde kahkahalar atarak yüzen minik evlatlarımızı görürsünüz.

Şimdi siz, sanayiden tüten dumanına inat Kocaeli’de doğasını en iyi şekilde korumuş bir ilçenin su kaynaklarının, günebakanlarının, karpuz bostanlarının ortasına plastik, cam, kağıt, pil, biyolojik atıklardan bir entegre tesis mi yapacaksınız?

Yapmayın.

Buna itiraz edenler bilin ki, bilinçli ya da bilinçsiz Kocaeli’nin hala doğal kalan bu ilçesinin hayatını koruyor itirazlarıyla.

Şimdi ÇED süreci başladı. Yani vatandaşı ikna, kandırma süreci.

Sayın Tahir Büyükakın, size sesleniyorum.

Peki ya ikna olmazlarsa?

Yine de yapacak mısınız o tesisi?

Partinizin genel başkanı gibi, aldığınız yüzde 45 oyun arkasına geçip, “İzni milletimizden aldık” mı diyeceksiniz?

Hatta genel başkanınız ve Cumhurbaşkanı Erdoğan gibi dönüp, “Cibiliyetsiz” der misiniz Kandıralılara?
Soysuz yani.

Ve yine de yapar mısınız?

Bu arada siz de katılıyor musunuz Cumhurbaşkanı Erdoğan’ın lafına?

Soruyorum; çünkü sağduyunuzu merak ediyorum Tahir Bey.

Haberin tamamı için: Kandıra’daki tesise hayır demek de cibilliyetsizlik midir Tahir Bey?

Büyükşehir Belediye başkanı Tahir Büyükakın’ın son görevlendirmeleri çok konuşuldu.
Yeni ofis yapılanmasından tutun da, hızla yükselen Taha Hülagü’ye kadar gündemi belirleyen isimler var ortada.

Edebiyat öğretmeniyken siyaseti de yandan yürüten Uysal, 3 yıl TBMM’de staj yapıp, peşinden il ve ilçe milli eğitim müdürlüklerinde yöneticilik yapmış, peşinden Büyükşehire daire başkanı ve genel sekreter yardımcısı olmuştu.

Allah var, ilk gördüğüm günden beri samimi gelmemiştir bana.

Zaten çocuklara, gençlere öğretmenlik yapması beklenirken siyaset yapması, bu konuda yeterince ipucu da veriyor.

Edebiyat öğretmenliğinden ne alakaysa önce Basın Yayın Daire Başkanı olmuş, bu kentin gazetecilerine ayar vermekle tatmin olmaya çalışmış.

Rahatsız edici bir kariyer.

Şimdi ise İletişim Ofisi başkanı. Ne alakaysa?

Geçmişte gazetecileri kapıda “köpek gibi bekletmesiyle” bilinen eski basın danışmanının üzerine çıkmak ister bir hali de yok değil.

Soyadının tersine Sadık Uysal, bakalım şimdi basın üzerinde ne gibi yapılanmalar kurmak isteyecek? Bu atamayla sanki dişimin arasında bir kıymık kalmış gibi his var içimde.

Bir de tabii Taha Hülagü.

Mezun olur olmaz Kocaeli Büyükşehir Belediyesinde müdür olmuş.

Dönemin ulusal gazetelerine yansıyan bilgilere göre de, 1 günde memur yapılmış.

Onlarca, yüzlerce kişi memur olmak için debelenirken, o süper atamayla önce memur yapılmış.

Sadece bir günlük mesaisinin ardından Cumhurbaşkanlığında görevlendirme almış!

Seka Müzesi Müdürü olmuş Büyükşehirde.

Şak diye.

Ve şimdi artık Kocaeli Büyükşehir Belediyesi Kent Tarihi ve Tanıtımı Daire Başkanı.
Önlenemez yükselişi aynen devam ediyor.

Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan ile olan diyaloğu bilinen babası, eski rektör, yeni milletvekili, potansiyel bakan adayı Sadettin Hülagü’nün oğlu olmak, pat diye, şak diye oradan oraya yükselebilmenin anahtarı olabilir mi bilmiyorum.

Ama Külliye’de Cumhurbaşkanıyla verdikleri aile boyu fotoğraf, birçokları için fotomontajla bile kendilerini içine koyamayacakları kadar ağır bir kare.

Canını dişini takıp, Tahir Büyükakın’la bile ailece fotoğraf çektiremeyen onca çalışana karşı, Sayın Cumhurbaşkanıyla aile tablosu oluşturan Hülagü’lerin bu yükselişi, herhalde artık kimseye anormal gelmez.

O yüzden, bu sihirli yükselişi kimsenin saklamaya çalışmadığı bu pişkinlik ortamında, Taha Hülagü’yü aklamaya çalışan bazılarını gülerek seyredin.

Kafanıza takmayın.
Dişteki kıymık nasıl kürdanla çıkarılırsa, gereğinden hızlı pişen aştan da cacık olmayacaktır.

Haberin tamamı için: BÜYÜKŞEHİR ATAMALARINDA İKİ CİSİM PROBLEMİ

Bilmiyorum sizinle sonumuz ne olacak…

Bir şarkıdan girdim ama bizim çalıntı işler konusunda dedektif kesilen, “bağzı” konularda “koro halinde ve aynı zamanda” defalarca yazılar yazan “bağzı” gazeteci arkadaşlarımız hakkında aklıma bu şarkı sözleri geldi ilk.

Kentin en çok okunan gazetesi, gazeteleri olmakla övünen özgür basınımızda bazı isimler beni öyle hayal kırıklığına uğratıyor ki bazen, şaşıyorum.

Mesela İzmit Belediyesinin resmi açıklama yaparak çalındığını açıkladığı tarladaki çilekleri, basınımızda çalındı-çalınmadı diye o kadar yazıldı ki, garibime gitti.

Hatta, “Bir işçi bir tarla çileği şu kadar sürede toplarsa, kaç hırsız bir tarla çileği kaç gecede çalar?” diye, konuyu YGS işçi problemine vardıranlar bile oldu.

Heyhat…

Basınımızın “bağzı” matematik dehaları, denklemler ve formüller üzerinden problemler kurmanın, sonra kurdukları problemleri çözmenin peşine düşmüş ama…

MESEM’deki (Mesleki Eğitim Merkezi Projesi) yolsuzlukla çalınan yüzlerce milyonluk hırsızlık olayı hakkında nedense fikir üretememiş!

Peki, hatırlatılmak istenmeyen, dillendirmemek için elma, armutla kamuoyunun uyutulduğu milli eğitimde vurgun iddiası neydi?

Atatürk Mesleki ve Teknik Anadolu Lisesinde okul müdürü ve müdür yardımcısına, MESEM programına sahte kayıt yaptırdıkları ve kayıt başına düşen ücreti tanıdıkları şirketlere aktardıkları iddiası nedeniyle soruşturma açılmıştı.

Aslında konunun 2023 yılında ortaya çıktığı ve iddialara rağmen İl Milli Eğitim Müdürlüğünün soruşturma dahi açmadığı bile iddia edildi.

En son Şubat 2024’te iddiaların yeniden gündeme gelmesiyle iki idarecinin açığa alındığı ve onlarca kişinin soruşturmaya dahil olduğu 500 milyon lira üzerindeki hırsızlık iddiası neden “bağzı” basınımızın ilgisini çekmedi?

Hatta AB proje bağlantılı bir derneğin de adı bu vurgunla anılmaya, soruşturmaya konu olmaya başladı.
Konunun doğru olup olmadığı iç soruşturma ve yargının konusu.

Ama..

Yüzlerce milyonluk bir hırsızlık iddiası hakkında tek satır bile yazmayıp, formül, denklem üretmeyip, İzmit Belediyesinin çileklerini hep bir ağızdan diline dolayan “bağzı” gazeteci arkadaşların tavrı neyle açıklanabilir?

O “bağzılarına” karşılık susmayan;

Bugün Kocaeli’nin Genel Yayın Yönetmeni Ahmet Akçaalan’ın sorduğu, “Şehrin birinci gündemi olan yılın skandalında hangi medya organlarına bu olay sonrasında bütçe çalışması yapıldı? Bu olaya karışan isimler hangi medya organları ile sıkı ilişkide?” sorusunu mu sormalı?

Nokta Gazetesi Genel Yayın Yönetmeni Furkan Çalışkan’ın, “R.Ş. isimli kadının irtibatta olduğu tüm siyasetçiler, bürokratlar, R.Ş.’yi bu yapıya monte edenler, ona kefil olanlar, irtibatta olduğu gazeteciler ve hatta o gazetecilere bu bilgiyi taşıdığından şüphe edilen Kent Konseyi çalışanları dahi incelenmeli.” iddia ve yorumunu mu?

Haydi, İzmit Belediyesinde çalınan çileklere verdiğiniz eforu, milli eğitimde çalınan yüzlerce milyon iddiası için neden vermediğinizi de formülleştirir misiniz?

Mesela, iki kişi 22 bin kişilik sahte ismi 250 milyon liralık vurguna dönüştürürse, kaç kişi böyle bir vurguna göz yumar?

Haberin tamamı için: Çalınan çileklerle uğraştıkları kadar MESEM’de çalınan milyonlarla uğraşmadılar

KEV Başkanı Tolga Sirmen ve yönetimi, Kocaeli Büyükşehir Belediye Başkanı Doç. Dr. Tahir Büyükakın’ı ziyaret etti. Sirmen, Büyükakın’a projelerini anlatırken, Büyükakın, “Her zaman yanınızdayız” dedi

Kocaeli Eğitim Vakfı (KEV) Başkanlı koltuğuna oturan Tolga Sirmen, yönetim kurulu üyeleri ile birlikte Kocaeli Büyükşehir Belediye Başkanı Doç. Dr. Tahir Büyükakın’ı ziyaret etti. Sıcak ve samimi ortamda gerçekleştirilen ziyarette Sirmen, Büyükakın’a projelerini anlatırken, “Etkin ve güçlü bir KEV meydana getireceğiz” dedi.

TEŞEKKÜR ETTİ

Ziyaretten büyük memnuniyet duyan Büyükakın, “KEV’in projelerinin her zaman yanında olacağım” dedi. Tolga Sirmen, samimi yaklaşımları nedeniyle Başkan Doç. Dr. Büyükakın’a teşekkür etti.

Haberin tamamı için: Büyükakın’dan KEV’e sıcak karşılama

Geçtiğimiz haftalarda İzmit İlçe Yönetim Kurulu toplantısında gündeme gelen Vakko vekil meselesini ilk ben yazmıştım.

Herkes başka başka konuların peşindeyken, toplantıda konuşulan bu olay yenilir yutulur bir itham değildi çünkü.

Sonra tabii patla gitti mesele.

Günler günleri kovaladı, dün İl Danışma toplantısı oldu.

Ama ne toplantı…

Herkes Atarax alıp gelmiş toplantıya sanki.

Milletvekiline “Rezilsiniz” diyenler mi ararsınız, yöneticiye “Seni vuracağım” diye tehdit edenleri mi…
Al yanına çekirdeği izlerken çitle.

Dünkü gerginliğin ortasındaysa yine Caner Arduç var.

Harun Yıldızlı’ya yönelik “Sertif Gökçe Derince’yi alamaz diye Vakko takım elbisesine iddiaya girdi” ifadelerini kullanan o.

Yine ifadeleri nedeniyle toplantıda tehdit edilen de o.

Aslına bakarsanız bu yaşananlar bir taraftan bizler için nimet olsa da, CHP’ ye yakın birisi olarak yaşananlara üzülüyorum.

Arduç bunu ilk gündeme getirdiğinde üzeri kapalı sözlerle konuyu ifade ederken, konunun muhatabının anlayacağını da biliyordu. Aslında konu orada kapanıp gitmeliydi.

Ama dün meseleyi daha da alevlendiren, sonrasında gazetelere demeç vererek tırmandırmaya devam eden Arduç, bence yanlış yaptı.

Söylemleriyle toplantının gerilmesine, basına malzeme verilmesine sebep oldu.

Oysa, çıkıp ben bu konuda söyleyeceğimi söyledim. Daha fazla yorum yapmaya gerek yok deseydi, doğru olanı yapardı.

Şöyle düşünelim. Doğru veya yanlış insanlar şakalaşır, iddialaşır vs… Ama partili olsun olmasın her konuşulan, yapılan şaka ya da her neyse, her yerde konuşulamaz.

Eğer siz her duyduğunuzu, canınızı sıkanı alır basının önüne atarsanız, bundan önce partiniz, temsil ettiğiniz kurum zarar görür.

Mesela, Caner Arduç’tan başka bu meseleyi bilen yok muydu da çıkıp basının önünde bundan bahsetmedi?
Ya da Harun Yıldızlı partililerinin, arkadaşlarının konuştuğu ama tasvip etmediği bir sürü şey bilmiyor mudur acaba? Çıkıp o da bunları söyleyemez mi?

O zaman nasıl bir ortam olur düşünsenize? Herkes ajan gibi birbirini dinliyor sonra çıkıp kamuoyunun önüne atıyor.

Kim olursa olsun çıkıp her şeyi konuşamazsınız. Çünkü partiyse önce partinin, aileyse önce ailenin, çalıştığın kurumsa o kurumun çıkarını, toplum karşısındaki imajını düşünmek lazım.

Tutup insanları zor duruma düşüreceğim diye insanların arasındaki şakalaşmaları kamuoyunda malzeme yapmak doğru değil.

İşte bu yüzden Caner Arduç’ın devamındaki söylemlerini doğru bulmuyorum. Çok genç olmasa da daha tecrübe kazanması gerekiyor sanki.

Zamanla o da anlayacaktır yaptığı hatayı.

Her şeye karşılık meseleyi büyütmemeye özen gösteren, çıkıp bir açıklama yapmayan Harun Yıldızlı’yı da buradan tebrik ediyorum.

Özellikle arayıp sordum.

Şöyle dedi: Ben söyleyeceğimi danışmada söyledim. İktidara yürüyoruz. Konu kapandı benim için.

Bugün gazeteler demeç veren Arduç için, bu açıklamada bir öğüt var aslında.

Tüm gençler umarım bu meseleden alacağını alır.

Haberin tamamı için: CHP’DE KİMSE KİMSENİN YANINDA BUNDAN SONRA KONUŞMASIN

Yani şu memleketi anlamak zor.

Geçen de yazdım ya, tekrardan ziyan olmaz.

Yoksulluktan komünizm sonrası Rusya’ya dönmüşüz.

Millet bütün duvarları yıkmış, fabrikalarda, belediye restoranlarında alem yapıyor.
Kamuya açık köprü asansörüne sıçıyor.

Tarla soyuyor, birbirini boğazlıyor.

17 bin 2 liralık maaşla baya fantezi yapıyor yani…

Bir belediye bu çılgınlık halini görmüş.

Önceki dönem yönetimi, 5 yıllık görev süresini aşan bir kiralama yaparak 8 yıllığına tuvaleti bir işletmeye vermiş.

O işletme taharet musluğunu 9 liradan açmış.

İzmit Belediyes de insanlar 9 liraya tuvalete girmesin, bedava olsun diye gitmiş meclisten karar çıkarmış.
Fevziye Camii tuvaletini 9 lira yapan özel işletmenin sözleşmesine son vererek, ücretsiz olmasına oy birliğiyle karar vermiş.

Ancak Kocaeli 2. İdare Mahkemesi yürütmeyi durdurma kararı almış.

Demiş ki olmaz.

Neden?

Kurallar var, kanunlar var, sözleşmeler var.

E fakirlik, yokluk, yoksulluk?

Düşük ücret, mezarda emeklilik, hiper enflasyon?

Onlar yok.

Onlar için kurallar, kanunlar, sözleşmeler de yok.

E o zaman ne yapsın bu millet?

9 liraya hukuki olarak Fevziye’ye yapacağına,
Tabii ki bedava asansörün ortasına sıçar!

Haberin tamamı için: MİLLET TABİİ ASANSÖRE SIÇAR!

Lafı çok uzatmaya gerek yok.

Türkiye nasılsa Kocaeli onun bir prototipi.

Kocaeli nasılsa İzmit de onun.

Gerçi takla atan meclis üyeleri, fabrikalarda, belediye restoranlarında seks skandalları, asansöre sıçanları, belediye tarlasında çilek soygunlarıyla ülke gündemini de belirler hale geldik.

Uzaya astronot gönderdik, başına Ay’da bir şey gelmeyen adam geldi Kocaeli’de kaza yaptı.
Uzay mekiğinden çıktı, Kocaeli Şehir Hastanesi’nde yatıyor.

Kocaeli nasılsa, ülke de öyle dedik ya…

Açın gündüz kuşağı programlarını, aklınızı kaybedersiniz.

Buna karşın ilimizde güzel şeyler de olmuyor değil.

Derince Belediye Başkanı Sertif Gökçe öğrenci ve velilerle buluşuyor…

Büyükşehir Başkanı Tahir Büyükakın Gazze’ye hizmet götürüyor(?) (Geçen attığı twitin yalancısıyım)

Bir belediye başkanı, makam aracının camından sigarasını tüttürüyor…

Körfez Başkanı Söğüt’ün eşi sosyal medyadan, “Oyunu kime verdiysen hizmeti ondan bekle” ayarı veriyor…
Bir belediye bölgesindeki köpekleri başka belediyenin bölgesine taşıyıp, salıyor…

Zaten hepsi güzel nikah kıyıyor filan…

Ama en güzeli İzmit’te yaşanan halk buluşmasından çıkanlardı.
Yeni dönemde İzmitlilerle belediye meclis salonunda halk buluşmaları yapıyor Hürriyet.
İlk programda halkın talebi ne biliyor musunuz?
İki harf: İŞ

Neredeyse herkes Başkandan iş istiyor.
Şaşılacak da bir durum değil açıkçası.

Verilen aylık ücretlerin insan onurunu ayaklar altına aldığı bir ülkede, milyonlarca işsizin iş aramasında şaşılacak ne var ki İzmit’te olsun?

Diyanet İşleri Başkanlarının, Bakanların, devletin genel müdürlerinin lüks Merco makam araçlarıyla sürdüğü sefil hayatı görüyor halkımız…

Bunu görüp eyleme geçen bazı işçiler grup, bazıları da engelli tuvaletinde farkındalık çalışması yapıyor.
Hoş sendikal mücadele, daha fazla hak talebiyle işlerinden atılanların fabrika önlerinde yaptığı eylemler de var ama bir “grup çalışması” kadar ilgi çekici değil.

Komünizm sonrası Rusya gibiyiz.

Eskiden bürokratların, milletvekillerin skandallarını okurduk, artık yokluktan halkımız tüm duvarları yıkmış.
Para yok, iş yok, umut yok.
Alkolü, seksi, skandalı çok.

Para, iş, umut arayansa son gayret belediye başkanlarına gidiyor işte.
Yani, nazdorov’ya Kocaeli. Nazdorov’ya Türkiye.

Haberin tamamı için: Nazdorov’ya Kocaeli, nazdorov’ya Türkiye

Sevgili Engin Şahin belki biraz alınacaktır ama Tahir Beyin, kendisini de içeren dünkü sosyal medya paylaşımı garibime gitti doğrusu.

Ben Şahin’in yazısına bir şey diyemem, köşe yazıyor. Öyle yorumlayıp paylaşıyor.

Ama Tahir Büyükakın onu alıp, üstelik de biraz amiyane bir yaklaşımla, “Enginciğim” şeklinde başlayan bir ifadeyle sosyal medyada paylaşınca tuhaf oluyor.

İnsanın aklına başka şeyler geliyor. Bir belediye başkanı, gazeteci mesafesi görünmüyor.

Hani, Murat Kurum’un, Dursun Özbek’in yanaklarını okşadığı gündem olan fotoğraf gibi…

Üstelik, içeriğe bakınca sanki birbirlerinden haberli, sanki aralarında paslaşma varmış, tiyatroymuş gibi…

Konu şu: Ekrem İmamoğlu tasarruf tedbirleri döneminde bazı gazetecileri alıp Roma seyahati nasıl yapar?
“Sen de bizi Madrid’e götür Tahir Başkan” diyor Şahin.

Tahir Bey de topu alıp, Ekrem İmamoğlu üzerinden siyasete başlıyor. Kendine oradan alan açmaya çalışıyor.

Diyor ki; “Enginciğim! Bizim Roma ile Madrid ile işimiz olmaz. Biz nerenin ihtiyacı varsa oraya gideriz. Hedef şimdi Gazze’ye hizmet götürmek. Dilersen birlikte gideriz.”

Siyasetçiler böyle şeyleri sever. Gündemleri yakaladıklarında durumu lehlerine çevirecek, -mış gibi yapacak hamleler yapar.

Ee, Engin Şahin de direkt konu üzerinden Tahir Başkan’a seslenince, o da pası almış golü atmış.
Amaaa
Bu gol ofsayta takılır.

Top Engin Şahin’den Tahir Bey’e doğru çıktığı anda görüntüyü durdurunca, Tahir beyin zaten çoktan önde olduğu gözle bile anlaşılıyor.

Bir gazeteci, “Sen de bizi Madrid’e götür Tahir Başkan” diyor.
Bir başkan; “Enginciğim! Hedef şimdi Gazze. Dilersen birlikte gideriz.” yiye cevap veriyor.

Eh yani pes, düzeltiyorum pas dediğin böyle olur ama ah ya ofsayt işte.
Çünkü Tahir bey ABD’yi sever. Bacak bacak üzerine atıp yanında gazetecilerle keyif sigarası yaktığı yeni dünyayı, Avrupa’ya tercih eder.

Bugün Gazze diyor ama o günlere bakılırsa, Gazze’ye giderse ABD üzerinden gider herhalde.

Bunu ben söylemiyorum, tarih söylüyor.
Fotoğraflar söylüyor.
Birlikte gittiği o gazeteciler söylüyor.

Şimdi, bu anlattıklarımı göz önünde bulundurup başta söylediğim yere geri dönersek eğer;
Eskiler ortaoyunu der ama bu paslaşma tiyatro gibi durmuyor mu?

Haberin tamamı için: Tahir Bey Avrupa’yı değil Amerika’yı sever

Hükümetin tasarruf tedbirlerinin açıklanmasıyla birlikte kafalarda “Seçim sonuçlarının etkisi mi var? “soruları sorulmaya da başlandı.

Öyle ya;

Yaklaşık 10 yıldır giderek kötüleşen, son 5 yıldır yüksek enflasyonla mücadele eden Türkiye’de tasarruf tedbirleri başlığı adı altında, kamuya getirilen harcama sınırlamaları neden bugünü bekledi?

Sanki geçtiğimiz yıl enflasyon yüzde 100’ün üzerinde değildi. Veya iki yıl, üç yıl önce.

Seçimde ülke kırmızıya boyanınca, birden tasarruf tedbirleri akıllara geldi.

Aslında bunu 2019 yılından beri İzmit’te yaşıyorduk. Daha doğrusu İzmit Belediyesinde yaşatılmaya çalışılıyordu.

İzmit Belediye Başkanı Fatma Kaplan Hürriyet, araç kiralamaları yerine araç satın alması için 5 yıl boyunca mücadele verdi.

Meclis çoğunluğu kendisinde olmadığı için AKP ve MHP’li meclis üyelerinin ayaklarını gererek oturduğu mecliste, tabiri caizse başkanlığı burnundan geldi.

O dönem 50 milyon TL’ye belediyenin tüm kiralık araçlarından kurtulup, tamamını siyah plakalı kamunun yani halkın malı yapacağı araçlar satın almak istedi.

Kredi yetkisinin sadece yarısını verdiler. O da onlarla alabileceği kadar iş makinesi, çöp kamyonu aldı.

Hatırlarsanız Hürriyet durmadı. Her mecliste kalan araçlar için kredi yetkisi istemeye, İzmit’i milyonlarca liralık kiralık araç garabetinden, havaya uçan paralardan, birilerinin cebine peşkeş çekilen bu sistemden kurtarmak istedi.

Sadece bu da değil. Belediyeye kendi aracıyla geldi gitti. Yıllarca benzinini kendi cebinden ödedi.

Belediyede başkan yardımcıları ve müdürlere araç tahsisini kaldırdı. Havuz sistemini kurdu.

Belediyenin işi için bir yere gitmek zorunda olan yöneticiler, havuzdan araç isteyerek, sadece belirttikleri yere gidecek şekilde kamunun araçlarını kullanabildi.

Yani öyle başka belediyelerde olduğu gibi, belediyenin aracını alayım şurada köfte yiyeyim, akşam çocuğu okuldan alıp eve gideyim şekli olmadı.

O dönemler ne siyaset onu dinledi, ne de basında haklı olduğunu söyleyecek birini bulabildi.

Meclis üyesi AKP ve MHP’liler ayak direrken, basının önemli kalemleri suskun kaldı.

İşte Allah’ın sopası yok.

Yıllar geçti. Bugün hükümet tasarruf tedbirleri açıkladı. Araç kiralamayı da yeni araç satın alınmasını da kısıtladı. Şimdi kiralıkçılar zorda.

Hükümet havuz sistemine geçilecek dedi.

E, İzmit Belediyesi buna geçeli çok zaman oldu.

İzmit’i kazanmasıyla belediyecilikte bir anlayışı değiştiren Hürriyet, bugün hükümete de örnek oldu.
Sadece ona değil.

Kendi partisinin genel başkanı Özgür Özel de, onun bu belediyeciliğini yeni dönemdeki tüm belediye başkanlarına örnek gösterdi. Yeni ve eski CHP’li belediyelere de örnek oldu Hürriyet.

Yani, direne direne, zorlaya zorlaya kamuda tasarrufu ve sosyal belediyeciliği getirmeye çalışan Hürriyet, aslında devletten de belediyelerden de 5 yıl önde gitti.

Şimdi hem kendi partisi hem de devlet onu haklı çıkardı.

Bakıyorum da Hürriyet’in anlatmaktan dilinde tüy bittiği zamanlar onun sözlerini kulak ardı eden bazı “önemli kalemler!” de, hükümetin ve genel başkanın sözlerinin ardından onu konuşmaya başladı.

İnşallah Sezar’ın hakkını Sezar’a vermektir maksatları.

Çünkü hesaplı kitaplı yazmayı, bazı eski meclis üyeleri gibi takla atmayı pek severiz biz.
Biz derken, çok şükür kendimden ve Kocaeli Büyükşehire bağlı basın yayın  organlarından olmayanlardan bahsetmiyorum.

Umarım Başkan Hürriyet de onların dününü ve bugününü gözden kaçırmıyordur.
Çünkü dün susan bugün ne hikmetse konuşanlar, yarın kimin türküsünü söyler belli olmaz.

Haberin tamamı için: Hürriyet’in hakkını 5 yıl sonra verdiler(?)